Historia kserografii w Polsce

Decyzją Ministerstwa Informacji i Propagandy z 1944 roku utworzono Łódzkie Zakłady Kinotechniczne. Produkowały one początkowo projektory filmowe 8, 16 i 35 mm , rzutniki „Profil" i diaskopy „Bajka".

Na początku lat 60-tych zakład podejmuje prace nad kserografią. Było to nowe i mało znane zagadnienie na świecie. Wymagało rozpoznania, przyswojenia i rozwiązania szeregu trudnych problemów z dziedziny fizyki i chemii. Przeprowadzano próby i doświadczenia dla opanowania nowych technologii i materiałów. Prace te zostały zakończone wykonaniem w 1962 roku prototypu pierwszego polskiego kserografu płytowego KS-2 , a w 1965 roku prototypu półautomatycznego zestawu kserograficznego typu KS-4.

Wyroby powyższe znalazły uznanie nie tylko w kraju ale i za granicą. Na międzynarodowej wystawie „Inforga 65" w Moskwie, kserograf KS-2 zdobył nagrodę, a zestaw KS-4 - złoty medal na Międzynarodowych Targach Lipskich w 1968 roku.

Rok 1972 przynosi zmiany personalne w kierownictwie Zakładu ; są one podyktowane względami rozwojowymi. Pozytywne cechy nowego kierownictwa, jak nowatorstwo, perspektywiczne planowanie rozwoju Zakładu i energiczne działanie, doprowadzają do wprowadzenia nowej, trzeciej specjalności - produkcji kopiarek elektrostatycznych typu KE.

Do eksploatacji tych kopiarek potrzebny był specjalny papier oraz chemikalia. Wobec odmowy produkcji papieru przez przedsiębiorstwa specjalistyczne - ŁZK zmuszone zostały do uruchomienia we własnym zakresie produkcji papieru fotopółprzewodzącego o nazwie „Elkopol". Powyższe wymagało opanowania i rozwiązania szeregu problemów naukowo-technicznych z którymi zakład stykał się po raz pierwszy. Nie byłoby to możliwe bez pomocy Departamentu Inwestycji MPM który przydzielił przedsiębiorstwu środki na import urządzeń do powlekania papieru. Znaczny był też udział Politechniki Łódzkiej i Spółdzielni Pracy Chemików „Xenon" w opracowaniu technologii mieszaniny powlekającej.

W roku 1978 urzeczywistniło się wieloletnie dążenie kierownictwa Zakładu i konstruktorów do zbudowania wysokowydajnego kserografu bębnowego. Produkowane kopiarki nosiły nazwę UK-500 oraz UK-500M.

W latach 1955-1978 wyeksportowano do krajów I i II obszaru płatniczego około 4700 kserografów oraz 4600 kopiarek. Wyroby ŁZK były wysyłane do ponad 40 krajów świata, w tym do: CSRS, WRL, NRD, Rumunii, ZSRR, Jugosławii, KRLD, Wietnamu, Indii, Iranu, Turcji, Grecji, Francji, RFN, Nigerii, Mongolii, Egiptu.

Ważniejsze daty z historii polskiej kserografii

1962-1963 Matrycarka kserograficzna KS-2 Urządzenie do reprodukcji oryginałów o formacie nie przekraczającym A2. Format kopii A4. Produkowane do roku 1975
1965-1967 Matrycarka kserograficzna KS-4. Urządzenie kserograficzne o dużej uniwersalności z automatycznym naświetlaniem i ładowaniem matryc. Maksymalny format oryginału A1, kopii A3.
1971 Kserograf biurkowy KB-1 - do wykonywania pojedynczych kopii na papierze. Stosunek odwzorowania 1:1.
1972 Fototermokopiarka elektrostatyczna KE-1. Urządzenie reprograficzne, wykonujące kopie z rolki papieru powleczonego tlenkiem cynku. Proces naświetlania cięcia, wywoływania i utrwalania kopii - samoczynny wewnątrz kopiarki. Wydajność 18 kopii A4/min.
1973 Kserograf biurkowy KB-2. Jest rekonstrukcją KB-1 , polegającą na wprowadzeniu możliwości wykonywania kopii wielokrotnych. Papier elektrostatyczny „Elkopol" - do wykonywania kopii w kopiarce elektrostatycznej.
1974 Kopiarka elektrostatyczna KE-3 Konstrukcję cechuje większa niezawodność niż w KE-1, możliwość wykonywania kopii z oryginałów pojedynczych i zbroszurowanych oraz programowanie liczby kopii.   1978-1980 Kserokopiarka bębnowa UK-500, UK-500 M.   1989 Montaż 50 szt. kopiarek koncernu Mita pod nazwą "PREXMIT".